Geen familie-uitje naar de dierentuin, maar een lintje. Dat had Dennis Janssen (31) niet zien aankomen, toen de burgemeester van Landgraaf ineens bij hem op de stoep stond. Al sinds 2009 zet hij zich in voor de Stichting Gehandicapten Informatie Project Scholen, beter bekend als GIPS Spelen en Leren.
Lid in de Orde van Oranje-Nassau sinds 24 april 2026
Waarom heb je ervoor gekozen om vrijwilligerswerk te gaan doen?
“Via mijn middelbare school mochten we stagelopen bij GIPS. Elke week gingen we met een groepje leerlingen en een begeleider naar scholen, om kinderen te vertellen over beperkingen. Ik kan me herinneren dat ik dacht: ik houd me afzijdig en bemoei me er niet te veel mee. Ik had niet zo actief meegedaan en toch zeiden kinderen bij het tweede bezoek: wij zaten bij Dennis in de groep! Dat was wel leuk. Ik had heel graag voor de klas willen staan, maar vanwege mijn lichamelijke beperking is dat niet haalbaar. Nu ik actief ben voor GIPS, sta ik toch voor de klas.”
Wat doe je precies op de scholen?
“Met verschillende groepen zijn we in verschillende regio’s actief. We bezoeken basisscholen. Eerst leggen we aan de klas uit wie we zijn en wat we gaan doen. De kinderen krijgen informatie over beperkingen. Wat betekent slechthorend bijvoorbeeld? Daarna doet een ervaringsdeskundige een opdracht met hen, zodat ze ervaren hoe het leven met een beperking is. Zelf doe ik vaak een opdracht met brailleschrift, terwijl ik niet slechtziend ben. Het is een leuke en uitdagende opdracht om te doen. De kinderen leren woorden, hun naam en hun hobby prikken in braille en dat vervolgens ontcijferen. In de tweede week interviewen de leerlingen ons over het leven met een beperking.”
En je pakt de kinderen in met je Michael Jackson-moves!
“Haha, dat heb ik inderdaad een tijdje gedaan. Ik liep toen nog met een looprek en deed hem dan na. Maar met het looprek kon ik niet achteruit lopen, dus de moonwalk zat er niet in. Het is belangrijk om onze informatie op een luchtige manier over te brengen. Dat houdt de aandacht van de kinderen voor het best zware onderwerp vast. Humor is daarin een belangrijke factor.”
Wat is jouw motivatie om juist dit werk te doen?
“Ik wil dat de kinderen de mens achter de beperking leren kennen. Al heb je een beperking, met een positieve instelling kun je ver komen. Kinderen staan ervan te kijken hoe dicht wij bij hen staan. Wij doen ook leuke dingen, gaan naar festivals en op vakantie. Op een gegeven moment vergeten ze haast de beperking en zien ze de mens daarachter. Daar doe ik het voor.”
Tijdens de lintjesregen van 2026 kreeg je een onderscheiding. Was het een verrassing?
“Tot het laatste moment! Normaal als hier in huis iets gebeurt, krijg ik dat wel mee. Ik ben de luistervink van het gezin. Dit hebben ze goed geheim gehouden. We zouden met de familie naar GaiaZOO gaan, maar ineens was er veel bombarie en kreeg ik thuis een lintje opgespeld. Dat moest ik wel even laten bezinken.”
Wat betekent de koninklijke onderscheiding voor jou?
“Het is de kers op de taart voor alle jaren als vrijwilliger. Het is een mooie beloning en een eer. Het vrijwilligerswerk vind ik ook echt mooi om te doen. De variatie maakt het nog steeds leuk. Ik kom ook weleens op de hotelschool of andere scholen. Het onderwijs ligt mij goed en ik merk dat ik ook bij de leerkrachten wel goed lig. Op dit moment ben ik blij bij GIPS, maar wie weet… misschien kan ik ooit een vrijwillige functie krijgen binnen het onderwijs zelf.”